10 seas

    

In "Ten Seas" remnants of memory like waves appearing through a misty horizon, symbolize emotional memory that sometimes speaks louder than words. In this work, the poetry of Nora Nadjarian plays an important role. Under the ten seascapes two monitors project the text of the poetry gradually emerging through the photographic images of the melancholic seascape (Zygi) and the wave-like lips of the poet reciting. The sound of the poet's voice can only be heard at a nearby area devoid of images where the viewer can create his own metaphors.

Στο έργο «Δέκα Θάλασσες», απομεινάρια μνήμης σαν κύματα που εμφανίζονται από ένα ομιχλώδη ορίζοντα, συμβολίζουν τη συναισθηματική μνήμη που κάποτε μιλά ποιο δυνατά από τα λόγια. Σ αυτό το έργο η συμβολή της ποίησης της Νόρας Νατζαριάν είναι καθοριστική. Κάτω από τους 10 ζωγραφικούς πίνακες δύο οθόνες προβάλουν το κείμενο της ποίησης με φόντο εναλλασσόμενες φωτογραφίες του μελαγχολικού τοπίου (Ζύγι) και τα χείλη της ποιήτριας που απαγγέλουν χωρίς να ακούγεται ο ήχος. Σε διπλανό χώρο Θα μπορεί κάποιος μόνο να ακούσει τη ποίηση πλάθοντας έτσι δικές του εικόνες.

This work is available, Contact the creator.